مرا بياد آور

مرا بياد آور

نوشته ي داكتر رووف روشان
اي جان من
ياقوت لبانت چوشيدني است
و هنگامي كه تير هاي روشني آفتاب
بر اندام برگ گلت
و نسيم ملايم بهاري بر پيچاپيچ سنبل كاكلت
بوسه بگذارند
و ماهتاب شب ها
به تشويق ستاره هاي كيهان هاي دور
داوود آسا اندام برهنه ات را دريابند
وستايش كنند
مرا بياد آور
كه تشنه ي لمس و بوسه هستم
كه تشنه ي عشق ووسوسه هستم

 

فريمانت، كليفورنيا

حمل ١٣٩٥