باران که شدی مپرس، این خانهٔ کیست سقف حرم و مسجد و میخانه یکیست
باران که شدی پیاله ها را، نشمار جام و قدح و کاسه و پیمانه یکیست
باران! تو که از پیش خدا می آیی ! توضیح بده عاقل و فرزانه یکیست
بر درگه او چونکه بیفتند به خاک شیر و شتر و پلنگ و پروانه یکیست
با سوره ی دل، اگر خدا را خواندی حمد و فلق و نعره ی مستانه یکیست
از قدرت حق، هر چه گرفتند به کار در خلقت حق، رستم و موریانه یکیست
گر درک کنی، خودت خدا را بینی درکش نکنی، کعبه و بتخانه یکیست.